ACIM

0

Beynim ağır oyunlar oynuyor bana,
Rüyalarıma tuzaklar kuruyor.
Hayaletler sokuyor gece yarılarıma.
Ve korkularım kanatıyor,
Kapanmaya zor ikna ettiğim makus yaralarımı.
Gecenin bir vakti canım bir yanıyor.
Hiçbir kelime bu yangını dindiremiyor.
Beynim ağır oyunlar oynuyor.
Cüssem ne ki, oysa onun cüretleri göğe yükseliyor.
Kaldıramıyorum, bunu biliyor.
Her gece, dinlenmeye en muhtaç olduğum vakitte,
Ey rüyalarımı kâbuslara çeviren!
Ey beni her sabah yenilgi ile yeni güne getiren!
Ey laf dağı mahyalı, hayallerimi suya düşüren!
Ey benim bedenimi toprağa deviren!
İnsafın yok mu ey meczup?
Dur-durağın, yok mu seni durduranın?
Aklımın yükü bana ağır geliyor.
Yüzyılların canavarlarını bir kafa da taşımak,
Her gün onları onlarla yaşamak,
Aklımı biraz daha zorluyor.
Ve sahi aklım kafa tasında çok zor duruyor.
Hissediyorum bazen tırnaklarıyla, kemiklerimi tırmalıyor.
Kendim kendime mi, yoksa o bana mı yapıyor, bilmiyorum.
Bildiğim tek şey var ki o da canım,
Aza indirgenmeye çalışılan bir şey var,
Her gün, her sabah sırtlandığım acım.
Hadi gel bir olalım aklım, bir’de karar kılalım.
Ne sen rahatını boz ve ne de ben yanayım.
Yoksa ya sen benden ya da ben senden olacağım…

Yazan: Hatice Nur Arıkcı
Illüstrasyon: Eleonora Simeoni

Bu yazı 9. sayımızda mevcuttur. Tüm hakları saklıdır © 2018 Mekan Dergi.

YORUM YAZ

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz